Voor alle ouders, maar vooral voor alle ouders van bijzondere kinderen.

Daar sta je dan als ouder. In een bizarre tijd, in een bizarre wereld. 
Daar sta je dan met je eigen zorgen om het virus, met je eigen zorgen om je geliefden, met je eigen zorgen om hoe je dit in vredesnaam allemaal gaat regelen. En daar komen dan ook nog de zorgen om en van je kind bij.

Normaal gesproken vraagt het al veel van je om voor je bijzondere kind te zorgen. Lukt het je misschien net om alles te regelen, om alles voor jezelf op een rij te hebben, om je eigen energie te bewaken.

En dan staat ineens je gestructureerde wereld volledig op zijn kop en ook die van je kind.
Het is een woelige tijd, in een bijzondere en verwarrende wereld. En dat vraagt veel van jou als ouder. 
Van de ene op de andere dag is je kind ineens volledig thuis, wordt er van je verwacht dat je ook nog onderwijs geeft aan je kind, moet je misschien zelf ook werken, kun je niet zomaar opvang regelen (zeker niet voor jouw bijzondere kind), heb je zorgen over jullie gezondheid (misschien wel extra over jouw kwetsbare kind), en....

En dan jouw kind, voor wie alle structuur, duidelijkheid, voorspelbaarheid en vooral veiligheid is weggevallen. Dit kan zich uiten in moeilijk verstaanbaar gedrag, boosheid, huilen, star en rigide gedrag, opstandigheid, niet van jouw zijde willen wijken, constant vragen stellen, en nog veel meer. 
Wanneer de wereld van je kind op zijn kop staat, valt het terug naar de enige veiligheid die er nog is en dat ben jij als ouder.

Dit vraagt veel, heel veel van jou als ouder. Dit vraagt om verheldering, verduidelijking, veiligheid bieden, en vooral heel erg veel geduld.

Geduld in een tijd waarin jij zelf weinig kans krijgt om adem te halen, om op te laden, om afstand te nemen. Probeer toch, waar het lukt, om even momenten voor jezelf in te plannen. 
Ga even een paar minuten buiten staan, adem een paar keer diep in en uit. Doe even oordoppen in, zet een muziekje op waar jij rustig van wordt of van geniet, ga even wandelen. Kijk voor jezelf waar jij op een dag tijd voor jezelf in kan plannen. 
Want je hebt het nodig als ouder, als mens. 
Gun het jezelf en daarmee ook je kind.

Je hebt het nodig om rust te nemen, zodat je ook rust kunt geven.

Help, het is weer december


Hooggevoeligheid en autisme in december.

 

Voor de meeste kinderen staat de maand december gelijk aan feest. Voor een aantal kinderen staat deze maand gelijk aan drukte, prikkels, onvoorspelbaarheid, spanning en afwijken van het gewone ritme. Dit zijn onder andere kinderen met hooggevoeligheid en kinderen met autisme.

 

 

Eerst komt Sinterklaas, vervolgens gaan we direct door in de kerstsfeer om, letterlijk knallend, af te sluiten met de viering van oud- en nieuw jaar. Al wil je hier zelf niet teveel aandacht aan besteden, er is geen ontkomen aan: op televisie, in de kranten en folders, op school, in winkels.

Al deze verschillende prikkels, in verschillende omgevingen, kunnen teveel zijn voor kinderen. Er wordt van hen verwacht dat ze het allemaal aan kunnen en leuk vinden. Maar voor een kind met autisme, zijn onvoorspelbaarheden helemaal niet fijn. Voor hen is het vaak geruststellend om van tevoren te weten wat er onder het inpakpapier te vinden is. Zij willen van tevoren weten hoe de sinterklaasviering op school precies gaat verlopen. Het is dan ook raadzaam om vooraf goed te bekijken wat haalbaar is voor het kind en duidelijke rustmomenten in te bouwen.

 

Dit geldt niet alleen voor kinderen met autisme. Ook hooggevoelige kinderen kunnen overspoeld worden door prikkels in deze drukke maand. Voor hen is een viering op school misschien al genoeg, ook nog een viering thuis kan dan als teveel ervaren worden.

Een aantal tips:

  • Maak de tijd van vieren niet langer dan nodig (laat je niet meeslepen door alles wat al in winkels en op tv te zien is);
  • Sluit de periode van vieren duidelijk af, ook de losse feesten hebben een duidelijk begin én einde. Zwaai sint ook echt uit op 6 december, tuig de kerstboom af op 27 december, op 2 januari is het geen nieuwjaarsdag meer dus de oliebollen zijn op;
  • Kijk naar wat het kind aankan wat betreft versiering in en rond het huis. Liever alles op één plek, dan verspreid door het huis;
  • Vraag het kind zelf waar het behoefte aan heeft, wat is wel en niet fijn?

 

 

 

 

Veel ouders ervaren (soms onbewust) druk vanuit de omgeving.
‘Ja, maar het hoort toch zo. Je ontneemt je kind dit toch niet?’
Dit zijn veel gehoorde uitspraken, waardoor jij je als ouder bijna schuldig gaat voelen als je voor je eigen kind zorgt. De omgeving begrijpt en ziet niet altijd wat je als ouder thuis wel ervaart. De meeste kinderen met autisme en hooggevoeligheid uiten zich pas als ze thuis zijn (boze buien, huilen, enz.) Hierdoor weet je als ouder het best wat jouw kind aankan en vooral wat niet.

 

Mijn advies is dan ook om als ouder iedere situatie weer opnieuw in te schatten, bij te stellen en te evalueren (waar mogelijk met het kind). Zo kan hopelijk iedereen toch genieten van de bijzondere decembermaand. 


Hooggevoeligheid en de (basis)school

Wat is hooggevoeligheid?
Een hooggevoelig persoon is meer dan gemiddeld gevoelig voor indrukken en prikkels en merkt meer signalen en details op. Alle indrukken worden uitgebreider en intensiever gefilterd dan bij de gemiddelde mens. Wat anderen normaal vinden zoals mensenmassa’s of harde muziek, kan voor hooggevoelige personen al snel te veel zijn; zij raken dan overprikkeld door letterlijk een teveel aan (sterke) prikkels.
Hooggevoeligheid is een eigenschap van het zenuwstelsel in combinatie met de hersenen. Ongeveer 20% van de bevolking is hooggevoelig. Het is waarschijnlijk een erfelijke eigenschap, die evenveel voorkomt onder mannen als vrouwen. Dit blijkt uit onderzoek van Elaine Aron, Amerikaans psychotherapeute en universitair docente, en grondlegster van het begrip HSP.

Inmiddels is hooggevoeligheid wetenschappelijk onderbouwd en wordt het door steeds meer psychologen en psychiaters erkend. 

 

Een aantal kenmerken van hooggevoelige kinderen:

-          geïnteresseerd in de omgeving, stelt er ook veel vragen over (net andere vragen dan andere kinderen, meer passend bij een volwassene);

-          nemen details waar (zien dat je een andere bril op hebt, dat er een nieuwe plant staat);

-          emoties worden intenser beleefd (huilen om een Disney film, bang voor het nieuws op tv, kunnen extreem boos zijn of diep bedroefd, intens gelukkig worden van iets kleins);

-          groot rechtvaardigheidsgevoel (kunnen enorm van slag zijn als het niet eerlijk is, doorzien het als je iets anders zegt dan je eigenlijk vindt);

-          gevoelig voor stemmingen en emoties van anderen (kunnen de emoties overnemen zonder door te hebben dat het niet hun emoties zijn, voelen aan hoe de ander zich voelt, voelen de sfeer als ze de ruimte binnen komen);

-          intuïtief (volgen hun gevoel, zonder erbij na te denken en dit blijkt zeer vaak tot goede keuzes te leiden);

-          nadenken (denken na over alles om hen heen, inclusief waarom anderen bepaalde dingen doen. Dit betekent ook dat deze kinderen sneller en vaker piekeren.);

-          prikkelgevoelig (zijn gevoeliger voor alle prikkels om hen heen –licht, geluid, geur,smaak,kleur,gevoel- en prikkels komen harder binnen door het gevoelige zenuwstelsel).

 

Hooggevoelige kinderen op school (tips)

Hooggevoelige kinderen hebben sneller last van prikkels, zijn gevoelig voor emoties van anderen en zijn detailwaarnemers zijn. Hierdoor hebben ze behoefte aan structuur, voorspelbaarheid en rust.

Het is voor deze kinderen fijn om een leerkracht te hebben die dit kan bieden:

-          voorspelbaarheid in programma

-          voorspelbaarheid in gedrag

-          voorspelbaarheid in ruimte (het lokaal)

-          en bovenal: begrip

Begrip voor het gevoel en de vermoeidheid betekent veel voor deze kinderen. Neem de vermoeidheid serieus, geef de mogelijkheid voor een rustplek. Vraag waarom het kind niet naast een ander kind wil zitten of er niet mee wil samenwerken (veelal heeft het niets te maken met het karakter van de ander, maar meer met emoties).

Bij bijzondere activiteiten is het fijn om het programma vooraf bekend te maken, dan weet het kind waar het aan toe is. Omdat er ook al veel wordt nagedacht en gepiekerd is het fijn om de tijd te krijgen om vragen te stellen over het programma, maar ook om afspraken te maken over een uitweg. Wat als het teveel wordt? Waar kan het kind dan naartoe en wat kan het gaan doen? Geef hier de ruimte voor, niet omdat anderen het zo nodig schijnen te vinden, maar uit begrip voor het kind.

 

Rust

Voor hooggevoelige kinderen is het van groot belang om tot rust te komen. Het verwerken van alle prikkels kost veel energie. Als over alles zo diep nagedacht dient te worden, alles zo hard binnen komt, stapelt alles zich op. De emmer loopt vol en als er niet op tijd rust komt om alles te verwerken, loopt de emmer over. Dan is de batterij leeg, het hoofd vol en stagneert het kind. Er valt niet meer te werken met het kind op school, de leerstof komt niet meer binnen. Thuis wordt vaak een boos kind gezien wat niet meer kan benoemen wat er is en waarom het zich zo voelt. De enige remedie is rust.

Tijd om alles in het hoofd op te ruimen en de batterij weer op te laden.

 

Grenzen

Voor  veel kinderen is het goed om de grenzen te leren verleggen, ze uit te dagen om verder te komen. Voor hooggevoelige kinderen kan dit ook zo zijn. Maar dan wel in een veilige, vertrouwde situatie waarin dit volledig begeleid wordt. Deze kinderen worden beschadigd als dit zonder begrip voor hun manier van verwerken wordt gedaan. Vertrouw hierbij op het kind en de ervaringen die ouders hebben. Samen zoeken naar wat wel werkt, kost tijd en energie, maar kan zoveel moois opleveren.

 

 

 

Heeft u na het lezen van deze informatie vragen of wilt u advies? Schroom niet om (vrijblijvend) contact op te nemen.

 

 

 


Help, het is weer december!

Geplaatst op 16 november 2015

Door: Astrid van Gessel


Hooggevoeligheid en autisme in december

Voor de meeste kinderen staat de maand december gelijk aan feest. Voor een aantal kinderen staat deze maand gelijk aan drukte, prikkels, onvoorspelbaarheid, spanning en afwijken van het gewone ritme. Dit zijn onder andere kinderen met hooggevoeligheid en kinderen met autisme. 


Eerst komt Sinterklaas, vervolgens gaan we direct door in de kerstsfeer om, letterlijk knallend, af te sluiten met de viering van oud- en nieuw jaar. Al wil je hier zelf niet teveel aandacht aan besteden, er is geen ontkomen aan: op televisie, in de kranten en folders, op school, in winkels. 


Al deze verschillende prikkels, in verschillende omgevingen, kunnen teveel zijn voor kinderen. Er wordt van hen verwacht dat ze het allemaal aan kunnen en leuk vinden. Maar voor een kind met autisme, zijn onvoorspelbaarheden helemaal niet fijn. Voor hen is het vaak geruststellend om van tevoren te weten wat er onder het inpakpapier te vinden is. Zij willen van tevoren weten hoe de sinterklaasviering op school precies gaat verlopen. Het is dan ook raadzaam om vooraf goed te bekijken wat haalbaar is voor het kind en duidelijke rustmomenten in te bouwen. 


Dit geldt niet alleen voor kinderen met autisme. Ook hooggevoelige kinderen kunnen overspoeld worden door prikkels in deze drukke maand. Voor hen is een viering op school misschien al genoeg, ook nog een viering thuis kan dan als teveel ervaren worden. 


Veel ouders ervaren (soms onbewust) druk vanuit de omgeving. 

‘Ja, maar het hoort toch zo. Je ontneemt je kind dit toch niet?’ 

Dit zijn veel gehoorde uitspraken, waardoor jij je als ouder bijna schuldig gaat voelen als je voor je eigen kind zorgt. De omgeving begrijpt en ziet niet altijd wat je als ouder thuis wel ervaart. De meeste kinderen met autisme en hooggevoeligheid uiten zich pas als ze thuis zijn (boze buien, huilen, enz.) Hierdoor weet je als ouder het best wat jouw kind aankan en vooral wat niet. 


Mijn advies is dan ook om als ouder iedere situatie weer opnieuw in te schatten, bij te stellen en te evalueren (waar mogelijk met het kind). Zo kan hopelijk iedereen toch genieten van de bijzondere decembermaand. 


Astrid van Gessel

www.gewoonenanders.nl 


 

 

 

Thuis en in de klas: een ander kind

14-09-2015 14:20


LEZERSNIEUWS Door: Astrid van Gessel


Dodewaard - Voor veel kinderen geldt dat zij het prima naar hun zin hebben, thuis en in de klas. Maar voor sommige kinderen gaat dit niet op. Zij laten zich op school als een ander kind zien dan thuis. We denken dan aan hooggevoelige kinderen (HSK- hoog sensitief kind) en kinderen met ASS (autisme spectrum stoornis). 


Kinderen die extra gevoelig zijn hebben het moeilijker met de overgang tussen thuis en school. Daarnaast laten zij op school vaak ander gedrag zien dan thuis. 

In de klas lijkt het kind rustig en observerend, maar zodra het thuis komt volgt ontlading. Of het kind heeft het moeilijk in de klas, maar geeft daar niet voldoende aan waar het behoefte aan heeft. Eenmaal thuisgekomen volgen boze buien, om alles te verwerken. 


Met de komst van Passend onderwijs, zouden leerkrachten alle kinderen moeten kunnen bieden wat zij nodig hebben. In de praktijk is al gebleken dat dit helaas niet altijd het geval is. Leerkrachten staan voor volle klassen, met zorgleerlingen en hebben niet altijd de tools gekregen om hier op een goede manier mee om te gaan. 


Het is belangrijk om hooggevoelige kinderen en kinderen met autisme te begeleiden bij de situatie op school en thuis. Hierbij kan Astrid van Gessel, oprichtster van Gewoon en anders, u en uw kind helpen. Ervaren in het (speciaal) onderwijs en op Master niveau opgeleid, heeft zij de kennis vanuit de praktijk en theorie samen kunnen voegen. 


Vanuit uw thuissituatie wordt hulp geboden, aangepast aan uw behoeften. Dit kan door middel van korte tips en adviezen, of in de vorm van langdurige begeleiding. 

Kijk voor meer informatie op www.gewoonenanders.nl of neem vrijblijvend contact op met 06 30655048